گوگل در سال 2021 تصمیم گرفت تراشه‌های اسنپ‌دراگون کوالکام را کنار بگذارد و به جای آن، گوشی‌های پیکسل خود را با تراشه اختصاصی خود به نام تنسور روانه بازار کند. این تغییر به منظور تمرکز بیشتر روی قابلیت‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی صورت گرفت که در تراشه‌های اسنپ‌دراگون به اندازه کافی بهینه نبودند.

تنسور در ابتدا بر پایه طراحی تراشه‌های اگزینوس سامسونگ ساخته شد و چهار نسل اول آن به شدت بازطراحی شده از این پلتفرم بود. اما از سال گذشته با معرفی تراشه تنسور G5، گوگل به طراحی پایه خود روی آورد و تولید این تراشه را به شرکت تایوانی TSMC سپرد. نسل جدید این تراشه یعنی تنسور G6 که در گوشی پیکسل 11 به کار رفته، ادامه‌دهنده همین مسیر است. با این حال، ساعت هوشمند پیکسل واچ 5 هنوز از تراشه‌های کوالکام استفاده می‌کند.

تصویر خبر

تفاوت تنسور و اسنپ‌دراگون

ریک استرلو، معاون ارشد گوگل در بخش دستگاه‌ها و خدمات، در سال 2021 اعلام کرد که محدودیت‌های محاسباتی تراشه‌های موجود مانع از تحقق کامل اهداف هوش مصنوعی گوگل شده است. به همین دلیل گوگل تراشه‌ای ساخت که واحد پردازش تنسور (TPU) اختصاصی داشته باشد و بتواند مدل‌های تشخیص گفتار، ترجمه و عکاسی محاسباتی را مستقیماً روی گوشی اجرا کند، بدون نیاز به پردازش ابری.

تنسور G6 نسبت به نسل قبلی خود 50 درصد قدرت پردازش TPU بیشتری دارد و با همکاری مدل جدید Gemini Nano، سرعت انجام وظایف هوش مصنوعی را تا 3.5 برابر افزایش داده و مصرف انرژی را به همان نسبت کاهش داده است.

با این وجود، آزمایش‌ها نشان می‌دهد که تراشه‌های پرچمدار کوالکام مانند اسنپ‌دراگون 8 الیت عملکرد پردازشی و گرافیکی به مراتب بالاتری نسبت به تنسور دارند. این تفاوت بیشتر به اولویت‌های مالی گوگل برمی‌گردد تا ضعف مهندسی، چرا که گوگل به عنوان یک شرکت خدماتی، بیشتر به قابلیت‌های هوش مصنوعی و ویژگی‌های نرم‌افزاری اهمیت می‌دهد تا قدرت خام پردازشی و عملکرد در بازی‌های سنگین.

ادامه همکاری گوگل با کوالکام در بخش پوشیدنی‌ها

اگرچه گوگل تراشه‌های اسنپ‌دراگون را در گوشی‌های پیکسل کنار گذاشته، اما هنوز در محصولات پوشیدنی خود مانند پیکسل واچ 5 از تراشه‌های کوالکام استفاده می‌کند. گوگل هنوز تراشه تنسور مخصوص پوشیدنی‌ها تولید نکرده و در این حوزه به کوالکام وابسته است.

تنسور در ابتدا با همکاری سامسونگ و تحت کدنام Whitechapel توسعه یافت و بسیاری از اجزای آن مانند مدیریت کلاک، مدیریت توان و کنترلرهای حافظه مشابه تراشه‌های اگزینوس سامسونگ بود. سامسونگ همچنین تولید تراشه‌های تنسور تا نسل چهارم را بر عهده داشت و مودم‌های آن‌ها را تامین می‌کرد. مشکلات حرارتی و اتصال نیز به فرآیندهای ساخت و مودم‌های اگزینوس نسبت داده شده‌اند.

تنسور G5 اولین تراشه‌ای بود که بدون همکاری سامسونگ ساخته شد و در تراشه G6 مودم اگزینوس با مودم مدیاتک جایگزین شده است. این تغییر نشان‌دهنده حذف کامل قطعات اصلی سامسونگ از پلتفرمی است که سامسونگ در ساخت آن نقش داشت.

هزینه و استراتژی گوگل در طراحی تراشه

تراشه‌های پرچمدار کوالکام در نسل فعلی اسنپ‌دراگون 8 الیت Gen 5 بین 240 تا 280 دلار برای سازندگان هزینه دارند که نسبت به نسل قبل 40 تا 80 دلار افزایش یافته است. گوگل با طراحی تراشه تنسور توانسته این هزینه‌ها را کاهش دهد و بودجه بیشتری را به بهبود واحد پردازش تنسور اختصاص دهد.

در مقابل، سامسونگ در گوشی گلکسی S26 اولترا از تراشه اسنپ‌دراگون Gen 5 در تمام مناطق استفاده می‌کند و مدل‌های آمریکای شمالی نیز به طور کامل مجهز به این تراشه هستند.

اگرچه تغییر از اسنپ‌دراگون به تنسور باعث کاهش قیمت گوشی‌های پیکسل نشده، اما گوگل به هدف اصلی خود یعنی داشتن نقشه راه مستقل برای تراشه‌های موبایل دست یافته است.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون