اگرچه کابلهای اترنت تخت به دلیل قابلیت خم شدن آسان و پنهان شدن بهتر، در سالهای اخیر محبوب شدهاند، اما برای عملکرد پایدار و قابل اعتماد شبکه خانگی، کابلهای اترنت گرد معمولاً گزینه بهتری هستند.
کابلهای اترنت استاندارد از چند جفت سیم تابیده شده تشکیل شدهاند که این تابیدگی مانع تداخل سیگنالها بین سیمها میشود و به حفظ سرعت و پایداری اتصال کمک میکند. در کابلهای تخت نیز جفت سیمها تابیده شدهاند، اما به صورت خطی کنار هم قرار گرفتهاند که باعث افزایش احتمال تداخل سیگنال بین سیمها میشود. علاوه بر این، کابلهای گرد معمولاً دارای محافظهای اضافی برای جلوگیری از تداخلهای خارجی هستند که در کابلهای تخت کمتر دیده میشود.
یکی دیگر از مشکلات کابلهای تخت، نازکتر بودن سیمهای داخلی آنهاست. تولیدکنندگان برای کاهش ضخامت کابلهای تخت از سیمهای نازکتر استفاده میکنند که این موضوع باعث افزایش مقاومت الکتریکی و کاهش کیفیت سیگنال در فواصل طولانی میشود.

از طرفی، کابلهای تخت به دلیل ساختار خطی و سیمهای نازکتر، نسبت به خم شدنهای مکرر، فشار زیر دربها یا عبور از گوشهها آسیبپذیرتر هستند و احتمال خرابی آنها بیشتر است. کابلهای گرد با شکل دایرهای خود کمی محافظت فیزیکی بیشتر برای سیمها فراهم میکنند.
آیا کابلهای تخت ارزش استفاده دارند؟
با وجود معایب فنی، کابلهای تخت در برخی شرایط کاربردی هستند. اگر نیاز دارید کابل را از زیر درب یا مکانهای باریک عبور دهید یا در فضای اجارهای امکان تغییرات بزرگ ندارید، کابل تخت میتواند تنها گزینه مناسب باشد. همچنین اگر میخواهید کابلها را زیر فرش پنهان کنید و از شلوغی سیمها جلوگیری کنید، کابل تخت انتخاب بهتری است.
اما اگر به دنبال سریعترین و پایدارترین اتصال هستید، کابلهای گرد بهترین گزینهاند. مشکلات تداخل و افت سیگنال در کابلهای تخت بیشتر در فواصل طولانی دیده میشود، بنابراین برای کابلکشیهای بلند بهتر است کابل گرد انتخاب شود. در فواصل کوتاه و بدون نیاز به خم کردن زیاد، کابلهای تخت میتوانند عملکرد قابل قبولی ارائه دهند.
