<pدر حالی که استانداردهای فعلی وایفای سرعتهای بسیار بالایی را ارائه میدهند، مهمترین چالش هنوز هم پایداری و قابلیت اطمینان اتصال است. وایفای 7 که در سال 2024 معرفی شد، سرعتی تا حدود 23 گیگابیت بر ثانیه را امکانپذیر میکند، اما در عمل مشکلاتی مانند ناپایداری، ضعف نفوذ سیگنال از دیوارها و برد محدود دارد.
وایفای 8 که هنوز در حال توسعه است و انتظار میرود تا سال 2028 به تصویب نهایی برسد، تمرکز خود را بر بهبود پایداری و رفع مشکلات اتصال گذاشته است. این نسل جدید با هدف کاهش نقاط ضعف رایج مانند سیگنال ضعیف در بخشهایی از خانه، تداخل شبکههای متعدد در ساختمانهای آپارتمانی و مشکلات هنگام جابجایی بین نقاط دسترسی طراحی شده است.
استاندارد پایه وایفای 8 با نام 802.11bn یا «پایداری فوقالعاده بالا» شناخته میشود و وعده میدهد که در شرایط سیگنال ضعیف، تا 25 درصد افزایش توان عملیاتی، 25 درصد کاهش بستههای از دست رفته و 25 درصد کاهش تأخیر در لحظات بحرانی را ارائه دهد.
یکی از نوآوریهای مهم در وایفای 8 نحوه هماهنگی بین نقاط دسترسی است. برخلاف نسلهای قبلی که نقاط دسترسی به صورت نوبتی و گاهی ناکارآمد کانالها را به اشتراک میگذاشتند، وایفای 8 امکان هماهنگی دقیقتر و زمانبندی بهتر ارسال دادهها را فراهم میکند که به ویژه در سیستمهای مش (mesh) موثر خواهد بود.

اگرچه شرکتهایی مانند ایسوس و تیپی-لینک مدلهایی از روترهای وایفای 8 مبتنی بر نسخه پیشنویس استاندارد را معرفی کردهاند، اما برای بهرهمندی کامل از مزایای این فناوری، دستگاههای متصل نیز باید از وایفای 8 پشتیبانی کنند. بنابراین خرید این تجهیزات در حال حاضر بیشتر یک سرمایهگذاری برای آینده است تا بهبود فوری.
با توجه به اینکه نسخههای اولیه بر اساس پیشنویس ساخته شدهاند، تضمینی برای پشتیبانی کامل از ویژگیهای نسخه نهایی وجود ندارد. در نهایت، وایفای 8 به ویژه برای کسانی که در ساختمانهای پرجمعیت زندگی میکنند یا از شبکههای مش استفاده میکنند، ارزشمند خواهد بود، اما باید برای بهرهبرداری کامل از آن یک تا دو سال صبر کرد.
در حال حاضر، وایفای 7 همچنان گزینه مناسبی برای خرید روتر جدید است و حتی جابجایی روتر به مکان مرکزیتر در خانه میتواند تاثیر بیشتری از تعویض به استاندارد جدید داشته باشد.
