<pبسیاری از رانندگان نسبت به دوربین‌های ثبت پلاک خودرو مانند دوربین‌های شرکت Flock نگرانی دارند و تلاش می‌کنند محل نصب این دوربین‌ها را شناسایی و از آن‌ها دوری کنند. اما باید دانست که همه دوربین‌های نصب‌شده بالای چراغ‌های راهنمایی برای تعقیب رانندگان نیستند و کاربردهای متفاوتی دارند.

دوربین‌های نصب‌شده بر روی جاده‌ها معمولاً برای نظارت بر وضعیت ترافیک به کار می‌روند و هدف اصلی آن‌ها کمک به روان شدن جریان خودروها است، نه ثبت تخلفات رانندگی. به جز دوربین‌های ثبت پلاک که بحث‌برانگیز هستند، دوربین‌های کنترل عبور از چراغ قرمز نیز در بسیاری از ایالات ممنوع یا محدود شده‌اند و به ندرت دیده می‌شوند.

دوربین‌های معمولی ترافیکی برای ضبط و ارائه مدارک قانونی استفاده نمی‌شوند، بلکه تصاویر آن‌ها به صورت زنده توسط مراکز کنترل ترافیک مشاهده می‌شود تا وضعیت ترافیک و بروز حوادث به سرعت تشخیص داده شود. این داده‌های زنده به سازمان‌های حمل‌ونقل محلی کمک می‌کند تا در صورت نیاز زمان‌بندی چراغ‌های راهنمایی را تغییر دهند یا نیروهای امدادی را به محل حادثه اعزام کنند.

علاوه بر این، این سیستم‌ها با ثبت الگوهای ترافیکی در طول زمان، به مهندسان ترافیک امکان می‌دهند تا تصمیم بگیرند چه تغییراتی در جاده‌ها یا چراغ‌ها برای کاهش ترافیک انجام شود. بسیاری از دوربین‌های نصب‌شده روی چراغ‌های راهنمایی به سیستم‌های خودکار کنترل چراغ متصل هستند و به جای ارسال ویدیو زنده، داده‌هایی را برای تغییر زمان‌بندی چراغ‌ها ارسال می‌کنند.

این دوربین‌ها معمولاً بخش مشخصی از تصویر را برای تشخیص حضور خودروها زیر نظر دارند و وقتی خودرویی وارد آن محدوده شود، چراغ بر اساس برنامه‌ریزی قبلی تغییر می‌کند. این سیستم‌ها معمولاً همراه با رادار، دوربین‌های مادون قرمز و حسگرهای الکترومغناطیسی تعبیه‌شده در جاده‌ها کار می‌کنند تا حضور خودروها را به دقت تشخیص دهند.

نوع و کاربرد دقیق این دوربین‌ها بسته به قوانین محلی و نیازهای هر تقاطع متفاوت است. بنابراین، اگر دوربینی بالای چراغ راهنمایی دیدید، احتمال زیاد هدف آن کمک به مدیریت بهتر ترافیک است و نه ردیابی یا جریمه رانندگان.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون