اخیراً اپل با معرفی اولین مکبوک پرو لمسی خود، خبرساز شد؛ محصولی که برخلاف نظر استیو جابز، بنیانگذار اپل که لپتاپهای لمسی را «از نظر ارگونومی بد» میدانست، به بازار عرضه شده است. جابز در سال ۲۰۱۰ به جای لپتاپ لمسی، آیپد را معرفی کرد که طی سالهای اخیر به دستگاهی شبیه به مک تبدیل شده است، بهطوری که بسیاری از مدلهای آیپد از پردازندههای مشابه مک استفاده میکنند و سیستمعامل iPadOS نیز رابط چندوظیفگی مشابهی دارد. همچنین برخی تبلتهای اندرویدی نیز به سمت عملکردهای شبیه به کامپیوتر پیش رفتهاند.
تبلتها مزایایی نسبت به لپتاپها دارند؛ معمولاً قیمتشان صدها دلار کمتر است که در شرایط افزایش شدید قیمت حافظه اهمیت دارد. همچنین وزن کمتر و قابلیت حمل بالاتر، آنها را برای انجام کارها در سفر یا تماشای فیلم در پروازهای طولانی بسیار مناسب میکند.
اما دلایل قابل توجهی برای خرید لپتاپ لمسی وجود دارد، حتی اگر قصد خرید مدلهای گرانقیمت مانند مکبوک پرو را نداشته باشید. این دلایل بیشتر به عملکرد عمیقتر و امکاناتی که معمولاً با هزینه بالاتر اولیه همراه است، مربوط میشود.

مزایای لپتاپ لمسی نسبت به تبلت
تمام لپتاپها به صورت پیشفرض دارای صفحهکلید و ترکپد هستند، در حالی که این موارد برای تبلتها به صورت جداگانه و با هزینه اضافه تهیه میشوند. صفحهکلید فیزیکی به دلیل موقعیت ارگونومیک و بازخورد لمسی، تایپ کردن را بسیار راحتتر میکند و فضای بیشتری از صفحه نمایش را در اختیار کاربر قرار میدهد. ترکپد نیز دقت بالاتری در انتخاب متن یا ویرایش ویدیو و صدا فراهم میکند.
تبلتها معمولاً درگاههای کمتری دارند؛ آیپدها به عنوان نمونه تنها یک درگاه دارند و برخی برندهای دیگر نهایتاً دو درگاه ارائه میدهند. برای برخی کاربردهای حرفهای ممکن است نیاز به خرید هاب USB یا داک تاندربولت باشد که این موضوع میتواند حملونقل تبلت را دشوارتر کند، مگر اینکه اغلب اوقات لوازم جانبی را همراه نداشته باشید.
اما مهمترین تفاوت در نرمافزار و قدرت سختافزاری است. اکثر تبلتها از اندروید یا iPadOS استفاده میکنند که در اصل سیستمعاملهای قفلشده گوشیهای هوشمند هستند. لپتاپهایی که ویندوز، مکاواس یا لینوکس دارند، محدودیت کمتری دارند و به نرمافزارهای قدرتمندتری دسترسی دارند که نسخههای مشابهی برای اندروید یا iPadOS ندارند. همچنین لپتاپهای گرانتر میتوانند کارتهای گرافیک پیشرفتهای داشته باشند که عملکردشان از آیپد پرو هم فراتر است. برای حرفهایها و گیمرهای جدی که به نرمافزارهای سنگین نیاز دارند، لپتاپ تنها گزینه مناسب است.

نقش صفحه لمسی در لپتاپ
صفحه لمسی در لپتاپ بیشتر یک قابلیت جانبی است که میتواند برخی کارها را راحتتر کند، مثل اسکرول کردن صفحات طولانی با انگشت یا تست طبیعیتر اپلیکیشنهای موبایل در حال توسعه. اما این ویژگی به تنهایی دلیل کافی برای خرید لپتاپ لمسی نیست. لپتاپهای دو در یک (قابل تبدیل) میتوانند هم به عنوان دستگاه کاری و هم به عنوان تبلت برای مرور شبکههای اجتماعی روی مبل استفاده شوند، اما سیستمعاملهای ویندوز و مکاواس به اندازه اندروید و iPadOS برای لمس بهینه نشدهاند. کارهای طولانی مثل یادداشتبرداری یا طراحی روی صفحه لمسی عمودی راحت نیستند و برای این موارد بهتر است از تبلت یا قلمنوری جداگانه استفاده کنید.

سوال اصلی که باید بپرسید
قطعاً میتوان با تبلت هم کارهای روزمره را انجام داد و بسیاری به دلیل قیمت و قابلیت حمل و رابط لمسی مشابه گوشی، تبلت را ترجیح میدهند. به همین دلیل آیپد را گاهی به عنوان اولین کامپیوتر برای کودکان و سالمندان توصیه میکنند. اما هر چه نیازهای شما پیشرفتهتر باشد، احتمال اینکه تبلت پاسخگو نباشد بیشتر است، به خصوص اگر نخواهید هزینه اضافی برای کیس کیبورددار یا کیبورد و ماوس جداگانه بپردازید.
در نهایت باید از خود بپرسید که آیا واقعاً به دستگاه لمسی نیاز دارید یا خیر. فناوری لمسی معمولاً ضروری نیست مگر در مواردی مثل طراحی، یادداشتبرداری دستی یا ویرایش عکس حرفهای. لپتاپ بدون صفحه لمسی ممکن است قیمت مشابهی با تبلت داشته باشد یا به شما اجازه دهد پول خود را صرف ارتقاهایی مثل کارت گرافیک بهتر یا صفحه نمایش بزرگتر کنید. همچنین در شرایط افزایش قیمت حافظه، سرمایهگذاری روی رم و فضای ذخیرهسازی میتواند تجربه کاربری بهتری را برای مدت طولانیتر فراهم کند، در حالی که صفحه لمسی ممکن است پس از چند هفته استفاده چندان کاربردی نباشد.
