امروزه بیشتر خودروهای جدید به دوربین دنده عقب مجهز هستند که پارک موازی را آسان‌تر کرده و ایمنی رانندگی در فضاهای شلوغ را افزایش می‌دهد. اما اگر خودروی شما قدیمی است و می‌خواهید دید بهتری هنگام حرکت به عقب داشته باشید، می‌توانید از دوربین‌های دنده عقب قابل نصب پس از خرید استفاده کنید.

این دوربین‌ها به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند: دوربین‌های سیم‌دار که نصب آن‌ها پیچیده‌تر و هزینه‌بر است و معمولاً بیش از ۶۰۰ دلار هزینه دارد، و دوربین‌های بی‌سیم که نصب آسان‌تری دارند و معمولاً خودتان می‌توانید آن‌ها را روی خودرو نصب کنید. این دوربین‌ها تصویر زنده از پشت خودرو را به مانیتور روی داشبورد ارسال می‌کنند.

نحوه عملکرد دوربین‌های بی‌سیم

دوربین‌های بی‌سیم دنده عقب قیمتی بین ۴۰ تا بیش از ۴۰۰ دلار دارند و معمولاً بدون نیاز به نصاب حرفه‌ای قابل استفاده هستند. بیشتر آن‌ها به صورت خودکار با قرار گرفتن دنده در حالت عقب روشن می‌شوند، اما برخی مدل‌ها که برای ثبت وقایع پشت خودرو طراحی شده‌اند، با تشخیص حرکت شروع به ضبط می‌کنند.

این دوربین‌ها معمولاً از فناوری‌های مختلفی برای ارسال تصویر استفاده می‌کنند؛ اغلب از وای‌فای یا فرکانس‌های رادیویی دیجیتال اختصاصی بهره می‌برند و برخی مدل‌های قدیمی‌تر از بلوتوث استفاده می‌کنند. این سیستم‌ها معمولاً به اینترنت موبایل نیاز ندارند و به صورت آفلاین کار می‌کنند.

منبع تغذیه مانیتور داشبورد معمولاً از طریق پورت USB یا فندکی خودرو تأمین می‌شود. دوربین نصب شده در عقب خودرو نیز یا از طریق اتصال به مدار چراغ‌های عقب خودرو برق می‌گیرد یا از باتری داخلی با شارژ خورشیدی بهره می‌برد. وقتی دوربین به سیم‌کشی چراغ‌های عقب وصل باشد، با قرار دادن دنده در حالت عقب، دوربین به طور خودکار فعال می‌شود. در غیر این صورت، باید از طریق اپلیکیشن گوشی هوشمند دوربین را روشن کنید.

سیستم به طور خودکار تصویر را به صورت افقی برعکس می‌کند تا مشابه دید آینه عقب باشد و از لنزهای عریض یا چشم ماهی برای ارائه دید گسترده‌تر استفاده می‌کند تا راننده بتواند بهتر خودرو را هدایت کند.

معایب دوربین‌های بی‌سیم

دوربین‌های بی‌سیم پس از خرید، معمولاً امکانات پیشرفته‌ای که در دوربین‌های فابریک خودروهای جدید وجود دارد را ندارند. خودروهای جدید معمولاً علاوه بر دوربین، به حسگرهای پارک مجهز هستند که فاصله تا موانع را اندازه‌گیری می‌کنند و هشدار صوتی می‌دهند. اما دوربین‌های بی‌سیم معمولاً چنین قابلیت‌هایی ندارند و تنها تصویر را نمایش می‌دهند.

همچنین ممکن است کمی تأخیر در ارسال تصویر نسبت به دوربین‌های سیم‌دار وجود داشته باشد، هرچند این تأخیر برای اکثر رانندگان قابل توجه نیست. اگر دوربین با باتری کار کند و نیاز به اپلیکیشن داشته باشد، استفاده از آن نسبت به دوربین‌های خودکار کمتر راحت است.

ارتباط بی‌سیم ممکن است تحت تأثیر تداخل‌های محیطی قرار گیرد و کیفیت تصویر به دلیل فشرده‌سازی و ارسال از طریق وای‌فای ممکن است پایین‌تر از دوربین‌های سیم‌دار باشد.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون