انتخاب بین کابل‌های اترنت Cat6 و Cat7 ممکن است در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما تفاوت‌های فنی آن‌ها باعث سردرگمی می‌شود. کابل Cat7 با داشتن فرکانس بالاتر و محافظت بیشتر، ظاهراً گزینه به‌روزی نسبت به Cat6 است، اما در عمل این تفاوت‌ها برای استفاده خانگی چندان محسوس نیست.
کابل Cat6 توانایی انتقال داده با سرعت گیگابیت بر ثانیه را تا طول 100 متر دارد و حتی در فواصل کوتاه‌تر می‌تواند از سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی کند. از سوی دیگر، کابل Cat7 با فرکانس 600 مگاهرتز و محافظت‌های اضافی مانند فویل دور هر جفت سیم و یک محافظ بیرونی، برای انتقال 10 گیگابیت بر ثانیه در فاصله 100 متر طراحی شده است. اما این استاندارد به طور کامل توسط سازمان TIA به رسمیت شناخته نشده است و استفاده از آن نیازمند تجهیزات و کانکتورهای خاصی است که با پورت‌های رایج RJ45 سازگار نیستند.
در واقع، استفاده از یک کابل Cat7 ساده به جای Cat6 در خانه، بدون تغییر سایر تجهیزات، سرعت یا کیفیت اتصال را بهبود نمی‌بخشد. سرعت نهایی شبکه به سخت‌افزارهای متصل به دو سر کابل بستگی دارد و اگر روتر یا کارت شبکه شما از سرعت 1 گیگابیت پشتیبانی کند، حتی با کابل Cat7 هم سرعت بیشتر دریافت نخواهید کرد.
برای کسانی که قصد دارند شبکه خانگی خود را برای سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه آماده کنند، گزینه مناسب‌تر کابل Cat6A است که فرکانس 500 مگاهرتز دارد و می‌تواند این سرعت را در طول 100 متر پشتیبانی کند. همچنین نسخه‌های محافظت‌شده Cat6A برای محیط‌های دارای تداخل الکترومغناطیسی نیز موجود است.
در مجموع، برای شبکه‌های خانگی معمولی، کابل Cat6 بهترین انتخاب است و جایگزینی آن با Cat7 معمولاً ضرورتی ندارد. کابل Cat7 بیشتر در شرایط خاص و محیط‌های صنعتی با نیاز به محافظت بیشتر کاربرد دارد و هیچ استاندارد شبکه‌ای IEEE به طور خاص به کابل‌های Cat7 یا 7A نیاز ندارد.
مهین صالحی
نویسنده بیزنس سون
