آدرس IP شما رمزهای عبور یا اطلاعات شخصی‌تان را به هکرها نمی‌دهد، اما می‌تواند نقطه‌ای برای هدف‌گیری حملات باشد. در این گزارش به بررسی اینکه هکرها با داشتن آدرس IP چه کارهایی می‌توانند انجام دهند و چگونه می‌توان از خود محافظت کرد، می‌پردازیم.

در نوامبر 2021، یکی از استریمرهای مشهور به نام xQc پس از بازی «Crab Game» اتصال اینترنت خود را از دست داد. توسعه‌دهنده بازی هشدار داد که این بازی ممکن است آدرس‌های IP بازیکنان را در معرض حملات توزیع‌شده انکار سرویس (DDoS) قرار دهد. اگرچه xQc نتوانست تأیید کند که قطعی اینترنتش ناشی از حمله بوده، اما توسعه‌دهنده بازی به سرعت به استفاده از شبکه جدید Steam روی آورد تا آدرس‌های IP را مخفی کند.

آدرس‌های IP در واقع برای مسیریابی داده‌ها بین وب‌سایت‌ها و بازی‌ها کاربرد دارند. بیشتر روترهای خانگی به چند دستگاه اجازه می‌دهند تا از یک آدرس IPv4 عمومی مشترک استفاده کنند، در حالی که IPv6 می‌تواند به هر دستگاه آدرس عمومی مخصوص به خود را اختصاص دهد. اما باید بدانید که هیچ‌کدام از این آدرس‌ها به هکرها دسترسی مستقیم به رمزهای عبور یا داده‌های شخصی شما نمی‌دهد، بلکه صرفاً هدفی برای حمله فراهم می‌کند.

تصویر خبر

هکرها با آدرس IP چه کار می‌کنند؟

با استفاده از آدرس IP می‌توان به سرعت ارائه‌دهنده اینترنت و موقعیت تقریبی شما را شناسایی کرد. در سال 2016، یک خانواده در کانزاس به دلیل اشتباه در پایگاه داده MaxMind که حدود 650 میلیون آدرس IP را به مزرعه آن‌ها نسبت داده بود، بارها توسط نیروهای انتظامی بازدید شدند، در حالی که این آدرس‌ها متعلق به افراد دیگری بودند.

حملات DDoS معمولاً با ارسال حجم زیادی از ترافیک از منابع متعدد به سمت هدف انجام می‌شوند. این نوع حمله می‌تواند باعث قطعی سرورها یا اختلال در بازی‌های آنلاین، تماس‌های ویدیویی و حتی اینترنت کل خانه شود. در چنین شرایطی، فایروال‌ها معمولاً کمکی نمی‌کنند چون اتصال اینترنت به طور کامل اشباع شده است.

برای دسترسی به دستگاهی در شبکه، هکر نیاز به راه نفوذ دارد، مانند دوربین امنیتی با آسیب‌پذیری، نرم‌افزار دسترسی از راه دور با نقص امنیتی یا سرور خانگی با رمز عبور ضعیف. تنظیمات پورت فورواردینگ در IPv4 یا فایروال‌های باز در IPv6 می‌توانند این خدمات را در معرض دید قرار دهند.

تصویر خبر

برخی آدرس‌های IPv6 فقط در شبکه‌های محلی یا خصوصی استفاده می‌شوند و آدرس‌های موقتی IPv6 که به مرور زمان تغییر می‌کنند، ردیابی دستگاه‌ها را دشوارتر می‌کنند، هرچند دستگاه‌های داخل یک شبکه خانگی ممکن است پیشوند آدرس مشابهی داشته باشند.

تصویر خبر

آیا IPv6 نسبت به IPv4 خطرناک‌تر است؟

IPv6 می‌تواند به هر دستگاه آدرس عمومی اختصاص دهد که این موضوع ظاهراً خطرناک به نظر می‌رسد. اما روترهای با فایروال به درستی پیکربندی شده می‌توانند اتصالات ناخواسته را مسدود کنند و فقط پاسخ به ترافیک‌های آغاز شده از داخل شبکه را مجاز کنند.

یک کاربر OpenWrt در ردیت پس از فعال کردن IPv6 متوجه شد که پورت‌های دسترسی از راه دور و به اشتراک‌گذاری فایل سرور خانگی‌اش از بیرون شبکه قابل دسترسی هستند. مشکل از تنظیمات فایروال بود که اجازه فورواردینگ داده بود و با تغییر آن به حالت رد، این درگاه‌ها بسته شدند.

در اکتبر 2026، مایکروسافت آسیب‌پذیری مهمی در پیاده‌سازی پروتکل QUIC خود اعلام کرد که می‌تواند با ترافیک IPv6 خاص، اجرای کد مخرب در برنامه‌های .NET روی ویندوز را ممکن سازد. هنوز گزارشی از بهره‌برداری هکرها از این نقص منتشر نشده است.

بنابراین به جای خاموش کردن کامل IPv6، بهتر است تنظیمات فایروال روتر را برای هر دو پروتکل IPv4 و IPv6 بررسی کنید، قوانین دسترسی از راه دور غیرضروری را حذف کنید و به‌روزرسانی‌های امنیتی را نصب نمایید. مایکروسافت هشدار داده که غیرفعال کردن IPv6 ممکن است باعث بروز مشکلاتی در برخی اجزای ویندوز شود.

استفاده از VPN می‌تواند آدرس IP عمومی شما را از دید وب‌سایت‌ها مخفی کند، به شرطی که به درستی ترافیک IPv4 و IPv6 را مدیریت کند، اما VPN نمی‌تواند نرم‌افزارهای آسیب‌پذیر را ایمن کند. همچنین باید مطمئن شوید VPN شما به درستی کار می‌کند قبل از اینکه به آن اعتماد کنید.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون