شرکت اسلیت که در آوریل ۲۰۲۵ از وانت برقی سادهشده خود رونمایی کرد، ابتدا برنامه داشت مدل پایه این خودرو را با باتری ۵۲.۷ کیلوواتساعتی نیکل-منگنز-کبالت (NMC) از شرکت SK On تأمین کند که برد حدود ۱۵۰ مایل داشت. همچنین نسخهای با باتری بزرگتر ۸۴.۳ کیلوواتساعتی و برد تقریبی ۲۴۰ مایل برای مشتریان پرهزینهتر در نظر گرفته شده بود.
اما اسلیت اخیراً این طرح را کنار گذاشته و به جای آن از باتری LFP ساخت شرکت Gotion در ایالت ایلینوی استفاده میکند. این باتری جدید برد وانت را به ۲۰۵ مایل افزایش داده و به اسلیت امکان میدهد قیمت پایه ۲۴۹۵۰ دلار (بهعلاوه ۱۴۵۰ دلار هزینه حمل) را حفظ کند.
برد ۲۰۵ مایل هنوز رسمی نیست و بر اساس تخمینهای آزمایش EPA اعلام شده است. این تغییر در ژوئن ۲۰۲۶ در مصاحبهای با مدیرعامل اسلیت، پیتر فاریسی، رسانهای شد.

دلایل تغییر از NMC به LFP
در ابتدا اسلیت قصد داشت وانت خود را برای دریافت اعتبار مالیاتی فدرال خودروهای پاک طراحی کند که میتوانست تا ۷۵۰۰ دلار به خریداران واجد شرایط تخفیف بدهد. این اعتبار مالیاتی شرایطی درباره منشأ قطعات باتری و مواد معدنی داشت که سلولهای NMC ساخت آمریکا از SK On را مناسبتر میکردند، زیرا زنجیره تأمین LFP بیشتر در چین متمرکز بود.
اما اعتبار مالیاتی فدرال برای خودروهای خریداری شده پس از ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ لغو شد و این الزامها از بین رفت. همچنین تأمین باتریهای LFP بهبود یافت و شرکت Gotion توانست این باتریها را در ایالت ایلینوی، تنها ۹۰ مایل از کارخانه اسلیت در ایندیانا، تولید کند که نسبت به تامین باتری از جورجیا با فاصله ۷۱۰ مایل، هزینههای لجستیکی را کاهش میدهد.
باتریهای LFP ارزانتر هستند چون از آهن و فسفات به جای نیکل، منگنز و کبالت استفاده میکنند. مدیرعامل اسلیت، کریس بارمن، در سال ۲۰۲۶ گفت که این تغییر به شرکت اجازه داده برد بیشتر و قیمت مناسبتری ارائه دهد.
باتریهای جدید اسلیت از سلولهای پرایسماتیک جعبهای شکل استفاده میکنند که مستقیماً در بسته باتری چیده میشوند، برخلاف ساختار ماژولار قبلی SK On که فضای بهینهتری زیر وانت فراهم میکند.
تأثیر باتری LFP بر اسلیت تراک
باتری LFP برای وانتهایی که هدف کاهش هزینه دارند، گزینه مناسبی است. این نوع باتری معمولاً ارزانتر است و میتواند دفعات بیشتری تا ۱۰۰٪ شارژ شود که برای خودرویی با برد ۲۰۵ مایل مفید است.
اما این مزایا با محدودیتهایی همراه است؛ باتری LFP نسبت به NMC انرژی کمتری در حجم و وزن مشابه ذخیره میکند. به همین دلیل نسخه برد بلند ۲۴۰ مایلی که قبلاً برنامهریزی شده بود، حذف شده است چون باتری ۶۵ کیلوواتساعتی جدید تمام فضای موجود زیر وانت را اشغال میکند و برای افزایش برد بیشتر نیاز به فضای اضافی یا فناوری باتری با چگالی انرژی بالاتر است.
قدرت موتور نیز کمی کاهش یافته است؛ سیستم LFP ولتاژ کمتری دارد و توان خروجی از ۲۰۱ اسب بخار به ۱۸۱ اسب بخار رسیده، اما اسلیت همچنان ادعا میکند که شتاب صفر تا ۶۰ مایل بر ساعت وانت حدود ۸ ثانیه است.
افزایش برد از ۱۵۰ به ۲۰۵ مایل تنها به تغییر شیمی باتری مربوط نمیشود؛ اسلیت باتری را از ۵۲.۷ به ۶۵ کیلوواتساعت ارتقا داده و بهبودهای آیرودینامیکی و حرارتی نیز اعمال کرده است. اکنون خریداران تنها یک نوع باتری، یک عدد برد تخمینی و یک گزینه انتخابی کمتر دارند.
گارانتی باتری و سیستم محرکه ۱۰ سال یا ۱۱۰ هزار مایل است.
