کابل‌های USB مانند کابل‌های HDMI محدودیت‌هایی در طول خود دارند که اغلب کمتر از آن چیزی است که تصور می‌کنید. این محدودیت‌ها توسط انجمن توسعه‌دهندگان USB (USB-IF) تعیین شده و به عنوان راهنمایی برای بهترین عملکرد کابل‌ها مطرح می‌شوند، اما تولیدکنندگان می‌توانند کابل‌های بلندتر هم بسازند.

تصویر خبر

محدودیت طول کابل‌های USB بر اساس نسل

هر نسل از کابل‌های USB سرعت انتقال داده بالاتری نسبت به نسل قبلی دارد، اما طول پیشنهادی کابل در نسل‌های جدیدتر کاهش یافته است:

نسل USB حداکثر طول پیشنهادی
USB 1.0 و 2.0 حدود 16.4 فوت (5 متر)
USB 3.0 تا 3.2 حدود 9.8 فوت (3 متر)
USB 4 حدود 2.6 فوت (0.8 متر)

فرقی نمی‌کند از کابل USB-A استفاده کنید یا USB-C؛ محدودیت طول برای هر دو یکسان است. دلیل کاهش طول پیشنهادی با افزایش سرعت انتقال، محدودیت‌های فیزیکی کابل‌ها و افت سیگنال به دلیل مقاومت الکتریکی است. هر چه کابل بلندتر باشد، سیگنال بیشتر تضعیف می‌شود و احتمال آسیب دیدن کابل نیز افزایش می‌یابد که در نهایت باعث کاهش سرعت انتقال داده و توان می‌شود.

تاثیر طول زیاد کابل بر عملکرد

کابل USB خیلی بلند ناگهان از کار نمی‌افتد، بلکه عملکرد آن کاهش می‌یابد؛ سرعت انتقال داده پایین‌تر می‌آید و دستگاه‌های متصل ممکن است توان کافی دریافت نکنند. این موضوع در کابل‌هایی که سرعت یا توان بالاتری دارند، بیشتر قابل توجه است.

راهکارهای افزایش طول کابل USB

اگر نیاز به کابل بلندتر دارید، بهترین کار جابجایی دستگاه‌ها برای استفاده از کابل‌های با طول مجاز است. در غیر این صورت می‌توانید از کابل‌های فعال USB یا اکستنشن‌های فعال استفاده کنید که دارای قطعات الکترونیکی برای تقویت سیگنال هستند. البته این کابل‌ها قیمت بالاتری دارند و ممکن است با پورت‌های قدیمی سازگار نباشند زیرا برق بیشتری مصرف می‌کنند.

راه دیگر استفاده از هاب USB با منبع تغذیه است که می‌تواند کابل‌های طولانی‌تر را بین هاب و کامپیوتر پشتیبانی کند. البته اتصال دستگاه‌های زیاد به یک هاب می‌تواند باعث کاهش سرعت شود، اما تا زمانی که پهنای باند پورت USB پر نشود، تفاوت قابل توجهی مشاهده نخواهید کرد. هاب‌های دارای منبع تغذیه بهتر از هاب‌های بدون منبع هستند چون توان مورد نیاز را مطمئن‌تر تامین می‌کنند.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون