یکی از ویژگی‌های برجسته نسل کنسول‌های فعلی، توانایی آن‌ها در اجرای ری تریسینگ (Ray Tracing) با کیفیت قابل قبول است. پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری ایکس می‌توانند تجربه‌های ری تریسینگ متوسطی ارائه دهند، اما در بالاترین سطح، کامپیوترهای گیمینگ پیشرفته امکانات بسیار پیشرفته‌تر و با کیفیتی بی‌نظیر در این زمینه دارند.

اما اگر سیستم شما قدیمی یا متوسط باشد، آیا فعال کردن ری تریسینگ منطقی است؟ پاسخ بستگی به سخت‌افزار شما دارد. اگر کارت گرافیک شما بیش از پنج سال عمر دارد، احتمالاً اجرای بازی‌های دارای ری تریسینگ با عملکرد ضعیفی همراه خواهد بود. ری تریسینگ یک ویژگی لوکس در بازی‌هاست که فقط در سیستم‌های قدرتمند توصیه می‌شود.

تصویر خبر

ری تریسینگ چیست؟

ری تریسینگ یک تکنیک پیشرفته رندرینگ است که رفتار نور را به صورت واقع‌گرایانه‌تری شبیه‌سازی می‌کند. این روش سایه‌ها، بازتاب‌ها و نورپردازی را دقیق‌تر از روش‌های قدیمی رسترایزیشن نمایش می‌دهد. در بازی‌های قدیمی که ری تریسینگ ندارند، بازتاب‌ها به صورت صفحه‌ای شبیه‌سازی می‌شوند که دقت کمتری دارد. اما در بازی‌های مدرن با پشتیبانی از ری تریسینگ، نور و سایه‌ها با پرتاب پرتوها در محیط بازی محاسبه می‌شوند و نتیجه بسیار طبیعی‌تر است.

تصویر خبر

آیا ری تریسینگ ارزش فعال شدن دارد؟

برای گیمرهای معمولی با کارت گرافیک متوسط، فعال کردن ری تریسینگ معمولاً باعث کاهش فریم ریت قابل توجهی می‌شود که ارزش آن را کم می‌کند. با این حال، طبق نظرسنجی سخت‌افزاری استیم، کارت گرافیک NVIDIA GeForce RTX 5070 که توانایی بالایی در اجرای ری تریسینگ دارد، بیشترین سهم استفاده را دارد. بنابراین، گیمرهای حرفه‌ای کامپیوتر به کارت‌های گرافیکی قدرتمندی روی آورده‌اند که از ری تریسینگ پشتیبانی می‌کنند.

اگر کارت گرافیک شما چند نسل قدیمی‌تر است، بهتر است ری تریسینگ را غیرفعال کنید و به جای آن روی تثبیت نرخ فریم در رزولوشن اصلی مانیتور تمرکز کنید. اگر تاکنون ری تریسینگ را تجربه نکرده‌اید، احتمالاً چیزی را از دست نداده‌اید.

تصویر خبر

تأثیر ری تریسینگ بر نرخ فریم

فعال کردن ری تریسینگ می‌تواند به شدت بر نرخ فریم تأثیر منفی بگذارد. بسته به بازی، کاهش نرخ فریم معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ درصد است. برخی بازی‌ها کاهش بیشتری دارند؛ برای مثال، در بازی Hogwarts Legacy کاهش نرخ فریم تا ۴۵ درصد، در Alan Wake 2 حدود ۵۲ درصد و در Hitman 3 تا ۶۵ درصد گزارش شده است. این میزان افت فریم برای بسیاری از گیمرها قابل توجه و گاهی غیرقابل تحمل است.

تصویر خبر

تفاوت ری تریسینگ و پث تریسینگ

پث تریسینگ (Path Tracing) نوع پیشرفته‌تری از ری تریسینگ است که نورپردازی را با دقت بسیار بیشتری شبیه‌سازی می‌کند. در بازی‌هایی که از پث تریسینگ پشتیبانی می‌کنند، نورهای متعدد و بازتاب‌های پیچیده‌تر به صورت کامل‌تر محاسبه می‌شوند و تصویر نهایی بسیار طبیعی‌تر و زیباتر است.

برخلاف ری تریسینگ معمولی که اغلب فقط برخی جلوه‌ها مانند بازتاب‌ها یا سایه‌ها را کنترل می‌کند، پث تریسینگ کل نورپردازی بازی را مدیریت می‌کند و تصویر یکنواخت‌تر و با کیفیت‌تری ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، در بازی Resident Evil Requiem، تفاوت نورپردازی در حالت پث تریسینگ به وضوح در بازتاب‌های چراغ‌های خودرو و رنگ‌های محیط دیده می‌شود.

با این حال، پث تریسینگ فشار بسیار بیشتری روی سخت‌افزار وارد می‌کند و می‌تواند تا ۵۰ درصد بیشتر از ری تریسینگ معمولی منابع سیستم را مصرف کند. بنابراین، تنها کاربران با کارت‌های گرافیک بسیار قدرتمند مانند RTX 5090 یا RTX 5080 می‌توانند از این فناوری بهره ببرند.

تصویر خبر

نتیجه‌گیری

ری تریسینگ تکنولوژی جذابی است که می‌تواند جلوه‌های بصری بازی‌ها را به شکل قابل توجهی بهبود دهد، اما هزینه سنگینی روی عملکرد سیستم دارد. برای گیمرهای با سیستم‌های متوسط یا قدیمی، فعال کردن آن توصیه نمی‌شود. در مقابل، کاربران با سخت‌افزارهای قدرتمند می‌توانند از این فناوری برای تجربه‌ای بصری‌تر و واقع‌گرایانه‌تر بهره‌مند شوند. پث تریسینگ نیز گزینه‌ای پیشرفته‌تر و زیباتر است که البته نیازمند سخت‌افزار بسیار قوی‌تر است.

مهین صالحی

مهین صالحی

نویسنده بیزنس سون