تقویتکنندههای وایفای بهعنوان راهحلی ارزان برای پوشش نقاط کور سیگنال در خانهها شناخته میشوند، اما واقعیت این است که این دستگاهها نمیتوانند سیگنال ضعیف را به سیگنال قوی تبدیل کنند. بهترین محل نصب این دستگاهها معمولاً نقطهای بین روتر و منطقهای است که سیگنال ضعیف دارد، اما پیدا کردن این نقطه در همه خانهها آسان نیست و اغلب کاربران مجبورند با محلهای کمتر ایدهآل کنار بیایند.
تقویتکنندهها معمولاً سرعت اتصال را فدای افزایش برد میکنند. بسیاری از مدلهای ساده از یک باند فرکانسی برای دریافت و ارسال داده استفاده میکنند که باعث کاهش سرعت تا نصف میشود، زیرا دستگاه نمیتواند همزمان دادهها را دریافت و ارسال کند. مدلهای پیشرفتهتر با باندهای جداگانه میتوانند این کار را بهتر انجام دهند، اما باز هم سرعتی نزدیک به روتر اصلی ارائه نمیدهند. سرعت انتقال دادهها حتی قبل از مواجهه با دیوارها یا تداخلهای دیگر کاهش مییابد.
برای پوشش یک اتاق کوچک نزدیک به روتر، استفاده از تقویتکننده ممکن است گزینهای قابل قبول باشد، اما برای چندین اتاق یا دفتر کار بیرونی، این دستگاهها پاسخگو نیستند.

راهکارهای بهتر از تقویتکننده
قبل از خرید تقویتکننده، ابتدا روتر فعلی خود را بررسی کنید. بسیاری از روترهای جدید که توسط ارائهدهندگان اینترنت ارائه نمیشوند، امکانات و قدرت بیشتری دارند. بهتر است روتر در مرکز خانه و در مکانی باز قرار گیرد تا سیگنال بهینه داشته باشد. اگر روتر قدیمی است، تعویض آن معمولاً بهتر از خرید تقویتکننده است.
در خانههای بزرگ یا با دیوارهای ضخیم، سیستمهای مش وایفای گزینه بهتری هستند. این سیستمها شامل یک روتر اصلی و چند گره (node) هستند که در نقاط مختلف خانه نصب میشوند و تحت یک نام شبکه (SSID) کار میکنند. این ساختار باعث میشود دستگاهها به صورت خودکار به قویترین گره متصل شوند، برخلاف تقویتکنندهها که معمولاً باعث جابجایی مکرر بین روتر و تقویتکننده میشوند.
البته سیستمهای مش نیز محدودیتهایی دارند؛ گرهها باید ارتباط خوبی با یکدیگر داشته باشند و استفاده از باندهای مشترک برای ارسال و دریافت داده میتواند سرعت را کاهش دهد. سیستمهای سهباند با اختصاص یک باند مخصوص برای ارتباط بین گرهها این مشکل را کاهش میدهند. همچنین استفاده از کابل اترنت برای اتصال گرهها، در صورت امکان، بهترین عملکرد را ارائه میدهد.
کجا نباید تقویتکننده را نصب کرد؟
بدترین مکان برای نصب تقویتکننده، نقاطی است که سیگنال روتر بسیار ضعیف یا قطع است، زیرا تقویتکننده نمیتواند سیگنالی را که دریافت نمیکند تقویت کند. همچنین نباید این دستگاهها را پشت تلویزیون، داخل کابینت، پشت آینه یا نزدیک سطوح فلزی قرار داد. بهترین حالت، دید مستقیم به روتر است.
برای مثال اگر روتر در اتاق نشیمن است و راهرو قابل مشاهده است، نصب تقویتکننده در راهرو میتواند پوشش بهتری برای اتاقهای مجاور فراهم کند. اما اگر تنها گزینه پریز پشت یخچال یا پشت دیوار ضخیم است، نصب تقویتکننده فایده چندانی ندارد.
برخی از تقویتکنندهها قابلیت تبدیل به حالت نقطه دسترسی (Access Point) را دارند که در صورت امکان اتصال با کابل اترنت میتواند عملکرد بهتری داشته باشد، اما این شرایط معمولاً فراهم نیست.
در مجموع، با توجه به محدودیتهای تقویتکنندههای وایفای، بهتر است به جای آن به ارتقاء روتر، استفاده از سیستمهای مش یا کابلکشی اترنت فکر کنید تا پوشش و سرعت اینترنت خانگی خود را بهبود بخشید.
