تقویتکنندههای وایفای میتوانند در شرایط مناسب به بهبود پوشش سیگنال کمک کنند، اما محل قرارگیری آنها اهمیت زیادی دارد تا نتیجه مطلوب حاصل شود.
هرچند روترهای وایفای ممکن است دارای چندین آنتن باشند، اما سیگنال آنها تنها تا مسافت مشخصی قدرت دارد و پس از آن ضعیف شده و نهایتاً قطع میشود. این موضوع باعث ایجاد نقاط مرده وایفای در خانه میشود؛ مناطقی که سیگنال بیسیم بسیار ضعیف یا کاملاً قطع است. در این شرایط، تقویتکنندههای وایفای وارد عمل میشوند تا برد سیگنال روتر را افزایش دهند.
تقویتکنندهها سیگنال دریافتی از روتر را دریافت و دوباره پخش میکنند، بنابراین باید در موقعیتی قرار بگیرند که هم سیگنال قوی از روتر دریافت کنند و هم بتوانند نقاط مرده را پوشش دهند. معمولاً توصیه میشود که تقویتکننده در نقطه میانی بین روتر و منطقهای که سیگنال ضعیف است قرار بگیرد.

برد موثر و محل مناسب قرارگیری تقویتکننده
در شرایط ایدهآل، اگر تقویتکننده دارای آنتنهای خارجی باشد، فاصله مناسب از روتر بین ۷.۵ تا ۱۲ متر (۲۵ تا ۴۰ فوت) است. برای مدلهایی که آنتن داخلی دارند، این فاصله بین ۶ تا ۱۰.۵ متر (۲۰ تا ۳۵ فوت) توصیه میشود. این فاصلهها زمانی کاربرد دارند که سیگنال روتر قوی باشد و موانع کمی بین روتر و تقویتکننده وجود داشته باشد.
موانعی مانند دیوارهای ضخیم بتنی، آجر، کفها، سطوح فلزی، مایکروویو و حتی دستگاههای مانیتور کودک میتوانند سیگنال را تضعیف یا مختل کنند. در این شرایط، باید تقویتکننده را به روتر نزدیکتر از نقطه میانی قرار داد.
برای پیدا کردن بهترین محل، میتوانید از چراغهای نشانگر سیگنال روی تقویتکننده استفاده کنید. ابتدا آن را نزدیک روتر قرار دهید و سپس به تدریج به سمت منطقه مرده حرکت دهید و وضعیت سیگنال را بررسی کنید تا جایی که تعادل بین دریافت سیگنال قوی و پوشش منطقه مرده برقرار شود.
برای دریافت بهتر سیگنال، تقویتکننده را حدود یک متر از زمین و همسطح با روتر قرار دهید و آنتنها را عمودی به سمت بالا تنظیم کنید.
وقتی تقویتکننده کافی نیست: راهکارهای جایگزین
در خانههای بزرگ یا فضاهایی که سیگنال به شدت ضعیف است، تقویتکننده ممکن است کارایی لازم را نداشته باشد. در این موارد دو گزینه اصلی وجود دارد:
| گزینه | توضیح |
|---|---|
| اتصال کابلی | تقویتکننده را در حالت نقطه دسترسی (Access Point) قرار داده و با کابل اترنت به روتر متصل کنید. این روش از کاهش کیفیت سیگنال و تداخل جلوگیری میکند و امکان قرار دادن تقویتکننده دقیقاً در منطقه مرده را فراهم میآورد. البته کابل اترنت تا ۱۰۰ متر طول موثر دارد و همه تقویتکنندهها پورت اترنت یا حالت نقطه دسترسی را ندارند. |
| سیستم مش وایفای | اگر کابل اترنت کمکی نکرد یا قصد استفاده از چند تقویتکننده را دارید، سیستمهای مش وایفای بهترین گزینهاند. این سیستمها از چند گره (نود) در نقاط مختلف خانه استفاده میکنند تا سیگنال روتر را گسترش دهند. برخلاف تقویتکنندهها که شبکه جداگانه “EXT” ایجاد میکنند، سیستم مش یک شبکه یکپارچه دارد و دستگاهها به صورت هوشمند به قویترین گره متصل میشوند. این سیستمها عملکرد بهتری در عبور سیگنال از موانع دارند و مدلهای سهباند پهنای باند را حفظ میکنند. البته هزینه آنها بیشتر است اما کیفیت و پایداری بالاتری ارائه میدهند. |
